3.     't Goyplein -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op maandag 25 september 1972.

't Goybrug is genoemd naar het dorp 't Goy in de gemeente Houten. Gelegen ten oosten van de plaats Houten.

Een cruciaal knooppunt in Utrecht Zuid

Het 't Goyplein vormt een van de meest herkenbare en vitale knooppunten in het zuidelijke deel van de stad Utrecht. Dit grote plein ligt precies op de grens van twee karakteristieke woonwijken, namelijk het historische Hoograven en het later gebouwde Lunetten. Het functioneert hierdoor niet alleen als een fysieke scheidslijn, maar juist ook als de belangrijkste toegangspoort voor de inwoners van deze stadsdelen om de rest van Utrecht en de regio te bereiken.

Gebruikte bronnen: Gemeente Utrecht (Wijkactieprogramma Utrecht Zuid), Geografische kaarten van de gemeente Utrecht (Wijkindeling Hoograven/Lunetten).

De verbinding tussen stad en snelweg
Als verkeersader verbindt het 't Goyplein diverse belangrijke lokale en regionale wegen met elkaar. Aan de westzijde sluit het plein direct aan op de 't Goylaan, die als een lange stadsboulevard richting de Rivierenwijk en de Europalaan loopt en zo de verbinding met het centrum facilitaert. In noordelijke richting gaat het plein vloeiend over in de Waterlinieweg, een drukke hoofdstroomweg die het verkeer langs stadion Galgenwaard naar de rijkswegen A27 en A28 leidt. Aan de zuidzijde zorgt de Verlengde Hoogravenseweg voor de ontsluiting van de achterliggende woonwijk, terwijl de route via de nabijgelegen Laagravenseweg (N409) een rechtstreekse verbinding biedt met de rijksweg A12 en het aangrenzende industrieterrein.

Gebruikte bronnen: Structuurvisie Utrecht (Verkeer & Infrastructuur), Kadastrale en topografische kaarten van de regio Utrecht (Provincie Utrecht).

De geschiedenis en de transformatie tot stadsboulevard

De oorsprong van het plein ligt in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw. Nadat het gebied Hoograven in het midden van de jaren vijftig door de gemeente Utrecht werd geannexeerd van de buurgemeente Jutphaas, kwam de woningbouw in een stroomversnelling. Om al het nieuwe autoverkeer te faciliteren, werd het 't Goyplein destijds ontworpen als een ruim en traditioneel verkeersplein. In de loop der decennia werd het plein een vast ankerpunt in de wijk, mede door de plaatsing van het markante kunstwerk De Follie van het Goyplein in de jaren negetig, bestaande uit de iconische rode piramide met de omgekeerde boom.

Na de eeuwwisseling veranderde de visie op stedelijke mobiliteit. Dit leidde in het midden van de jaren tien tot een ingrijpende herinrichting, waarbij de aansluitende 't Goylaan werd versmald van twee rijstroken naar één rijstrook per richting. Het doel was om de barrièrewerking te verminderen en een groenere, leefbaardere stadsboulevard te creëren waar fietsers en voetgangers veiliger konden oversteken. Omdat deze aanpassing in de jaren daarna zorgde voor hardnekkige opstoppingen op het plein zelf en in de omliggende straten, heeft de gemeente recentelijk in het voorjaar van 2024 de kruispunten opnieuw aangepakt. Door de introductie van dynamische doseerlichten wordt het verkeer nu beter gereguleerd en stapsgewijs doorgelaten.

Gebruikte bronnen: Het Utrechts Archief (Historische stedenbouwkundige plannen Hoograven 1954), Kunst in de Openbare Ruimte Utrecht (KORU), Evaluatierapport Herinrichting 't Goylaan (Gemeente Utrecht, 2018), Raadsbrief Evaluatie en Aanvullende Maatregelen 't Goylaan en 't Goyplein (Gemeente Utrecht, voorjaar 2024).

De verkeersintensiteit en de druk op de wijk

Het 't Goyplein en de aansluitende 't Goylaan behoren tot de drukst bereden stedelijke verdeelwegen in dit deel van Utrecht. Dagelijks verwerken de rijstroken van de 't Goylaan vele duizenden motorvoertuigen, waarbij uit onderzoek bleek dat een aanzienlijk deel hiervan puur doorgaand verkeer betreft dat de weg als afsnijdroute naar de Ring Utrecht gebruikt. De aansluitende Waterlinieweg is met tienduizenden voertuigen per etmaal zelfs een van de drukste stroomwegen aan de rand van de stad. Tijdens de ochtend- en avondspits bereikt het plein regelmatig de grens van zijn capaciteit. De gemeente Utrecht zet daarom actief in op slim verkeersmanagement en alternatieve routes via de snelwegen om de verkeersdruk op het 't Goyplein te beheersen en de leefbaarheid in de aangrenzende woonwijken te beschermen.

Gebruikte bronnen: Verkeersmodel Utrecht (Verkeerintensiteitsmetingen motorvoertuigen per etmaal), Mobiliteitsplan Utrecht 2040, Milieuzone- en Luchtkwaliteitsrapportages Gemeente Utrecht.

Bron samengevat met Google Gemini AI

4.   Honswijkpolder -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op woensdag 26 september 2001.

Wie door de moderne Utrechtse Vinex-locatie Leidsche Rijn reist, verwacht daar misschien niet direct herinneringen aan het verre Houtense rivierenlandschap tegen te komen. Toch ligt er in het stadsdeel Vleuten-De Meern een tastbaar stukje Houtense geschiedenis verscholen in het straatnamenregister. In de wijk Leidsche Rijn bevindt zich namelijk de straat Honswijkerpolder. Deze straat ligt in de officiële buurt Vleuterweide-West, in een specifiek gedeelte dat in de volksmond ook wel bekendstaat als de subbuurt De Polders. Bij de inrichting van deze nieuwe woonwijk koos de Utrechtse straatnamencommissie ervoor om de openbare ruimte thematisch in te richten en de straten te vernoemen naar historische Nederlandse polders.

Gebruikte bronnen: Gemeente Utrecht (Wijk- en buurtindeling Leidsche Rijn / Vleuten-De Meern), Straatnamenregister van de gemeente Utrecht.

De historische oorsprong langs de Lek

Achter de naam van deze moderne Utrechtse straat schuilt een eeuwenoud agrarisch gebied uit de gemeente Houten. De straat is namelijk rechtstreeks vernoemd naar de daadwerkelijke, historische Honswijkerpolder. Dit is het uitgestrekte poldergebied dat van oudsher gelegen is bij het oude boerendorp Honswijk, gesitueerd aan de noordelijke oever van de Lek in de voormalige gemeente Tull en 't Waal (tegenwoordig onderdeel van de gemeente Houten). Het gebied staat bekend om zijn rijke landschappelijke en militaire historie, mede door de aanwezigheid van het monumentale Fort Honswijk en de omliggende inundatievelden van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Gebruikte bronnen: Wie door de moderne Utrechtse Vinex-locatie Leidsche Rijn reist, verwacht daar misschien niet direct herinneringen aan het verre Houtense rivierenlandschap tegen te komen. Toch ligt er in het stadsdeel Vleuten-De Meern een tastbaar stukje Houtense geschiedenis verscholen in het straatnamenregister. In de wijk Leidsche Rijn bevindt zich namelijk de straat Honswijkerpolder. Deze straat ligt in de officiële buurt Vleuterweide-West, in een specifiek gedeelte dat in de volksmond ook wel bekendstaat als de subbuurt De Polders. Bij de inrichting van deze nieuwe woonwijk koos de Utrechtse straatnamencommissie ervoor om de openbare ruimte thematisch in te richten en de straten te vernoemen naar historische Nederlandse polders.

Gebruikte bronnen: Gemeente Utrecht (Wijk- en buurtindeling Leidsche Rijn / Vleuten-De Meern), Straatnamenregister van de gemeente Utrecht.

De historische oorsprong langs de Lek

Achter de naam van deze moderne Utrechtse straat schuilt een eeuwenoud agrarisch gebied uit de gemeente Houten. De straat is namelijk rechtstreeks vernoemd naar de daadwerkelijke, historische Honswijkerpolder. Dit is het uitgestrekte poldergebied dat van oudsher gelegen is bij het oude boerendorp Honswijk, gesitueerd aan de noordelijke oever van de Lek in de voormalige gemeente Tull en 't Waal (tegenwoordig onderdeel van de gemeente Houten). Het gebied staat bekend om zijn rijke landschappelijke en militaire historie, mede door de aanwezigheid van het monumentale Fort Honswijk en de omliggende inundatievelden van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.
Gebruikte bronnen: Stichting Houtense Hodoniemen (SHH Documentatie topografische historie Tull en 't Waal), Historische Atlas van de Kromme Rijnstreek.

Een brug tussen oost en west

Met het vernoemen van de straat in Vleuterweide-West naar deze specifieke polder is er een bijzondere infrastructurele brug geslagen tussen het uiterste oosten en het uiterste westen van de huidige gemeente Utrecht en haar omliggende regio. Waar de echte Honswijkerpolder al eeuwenlang symbool staat voor rust, fruitteelt en het open rivierengebied van Houten, herinnert de straatnaam in Leidsche Rijn de hedendaagse stadsbewoners dagelijks aan de diepe historische en geografische wortels van de provincie Utrecht. Het laat zien hoe de geschiedenis van het Houtense platteland voortleeft in de moderne stedelijke uitbreidingen van de domstad.
Gebruikte bronnen: Besluit van de Straatnamencommissie van de gemeente Utrecht inzake thematische naamgeving Vleuterweide

Een brug tussen oost en west

Met het vernoemen van de straat in Vleuterweide-West naar deze specifieke polder is er een bijzondere infrastructurele brug geslagen tussen het uiterste oosten en het uiterste westen van de huidige gemeente Utrecht en haar omliggende regio. Waar de echte Honswijkerpolder al eeuwenlang symbool staat voor rust, fruitteelt en het open rivierengebied van Houten, herinnert de straatnaam in Leidsche Rijn de hedendaagse stadsbewoners dagelijks aan de diepe historische en geografische wortels van de provincie Utrecht. Het laat zien hoe de geschiedenis van het Houtense platteland voortleeft in de moderne stedelijke uitbreidingen van de domstad.

Gebruikte bronnen: Besluit van de Straatnamencommissie van de gemeente Utrecht inzake thematische naamgeving Vleuterweide

Bron samengevat met Google Gemini AI

5.   Adriaen Beyerkade -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op dinsdag 12 augustus 1930.

6.   Balijebrug -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op vrijdag 21 november 1958.

De Balijebrug is gelegen in de Nederlandse stad Utrecht. Ze overspant het Merwedekanaal.
De basculebrug is in 1959 geopend ter ontsluiting van de nieuwe wijk Kanaleneiland. Voor die tijd bevond zich hier een pont.
De brug is gebouwd naar ontwerp van de Dienst Openbare Werken en (deels) vervaardigd door de machinefabriek Frans Smulders.

Over land verbindt ze de Balijelaan met de Koningin Wilhelminalaan. Het is een brede brug die anno 2017 twee rijstroken telt voor autoverkeer, een rijstrook heeft voor busverkeer en verder voorzien is van fietspaden en trottoirs. Op de brug stond tot ruwweg 2004 een brugwachtershuisje. Aan de westkant van de brug bevindt zich de machinekamer en het contragewicht. Het oostelijke landhoofd is voorzien van twee schuilkelders.

Bron: Wikipedia Balijebrug (Merwedeknaal)

De naam van de Balijebrug is op deze website opgenomen omdat het verwijst naar de Ridderlijke Duitse Orde Balije van Utrecht. Gevestigd aan de Springweg 25 in de binnenstad van Utrecht. Het is een oude kapittel orde die vanaf de late middeleeuwen tot heden nog diverse grond had en bezit in de gemeente Houten. Zoals diverse percelen vlakbij de Tuurdijk in 't Goy.

7.  Blauwe-Vogelweg -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op donderdag 5 juli 1962.

De weg is genoemd naar de onderwijsinstelling voor gehandicapte die eraan gelegen is
Mytylschool De Kleine Prins (Blauwe-Vogelweg 11), vroeger Ariane de Ranitz geheten.

De blauwe vogel (Originele titel: L'Oiseau bleu) is een symbolistisch theaterstuk, in 1908 voor het Moskouse Kunsttheater geschreven door de Belgische schrijver en Nobelprijswinnaar Maurice Maeterlinck, op een moment dat het symbolisme in Europa zijn hoogtepunt had gehad, maar dat het in Rusland in opmars was.

9.   Bosch van Drakesteinlaan -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op woensdag 18 november 1953.

Zie voor de uitleg over de Bosch van Drakesteinlaan de pagina

Familie Bosch van Drakestein - Nieuw Amelisweerd

10.   Heemstedelaan -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op woensdag 9 november 1955.

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op woensdag 27 februari 2008.

De Heemstedelaan in Hoograven is genoemd naar de ambachtsheerlijkheid, buitenplaats, en kasteel Heemstede in Houten.

Zie hiervoor meer historische achterliggende informatie de pagina's:

Familie Heijmeijer van Heemstede, Phanos, Lisman en Lisman

Familie Munnicks van Cleeff van de Grote en de Kleine Koppel van Maarschalkerweerd

11.   Houtensepad - 

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op donderdag 4 maart 1948.

De Oorsprong van het Houtensezandpad – Een Historische Ontginningsas
Een vroege middeleeuwse levensader

Het Houtensezandpad, de route die zich uitstrekte van de Koppeldijk in Tolsteeg tot aan de Koningsweg, wordt in veel historische publicaties onterecht gereduceerd tot een 17e-eeuws verschijnsel. Men refereert vaak aan de ordonnanties van de Staten van Utrecht uit 1632, waarin zij opdracht gaven tot het 'bezanden' van wegen om ze in natte seizoenen begaanbaar te houden voor karrenverkeer. Echter, dit besluit was slechts een infrastructurele onderhoudsmaatregel voor een route die in de kern al eeuwen bestond als een essentiële verbinding in het landschap.

Verkaveling Tolsteeg, versus Rijndijkje

Verbinding Utrecht, Houten, Culemborgse Veer, Beusichemse Veer

MacAdamweg

Tollen

📜 𝐃𝐞 𝐆𝐞𝐬𝐜𝐡𝐢𝐞𝐝𝐞𝐧𝐢𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐓𝐨𝐥𝐡𝐞𝐟𝐟𝐢𝐧𝐠 𝐞𝐧 𝐝𝐞 𝐓𝐨𝐥𝐠𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞𝐫𝐬𝐰𝐨𝐧𝐢𝐧𝐠

Het document beschrijft de historische context rondom de financiering en exploitatie van de weg tussen Houten en Waardenburg. In de beginjaren waren de tolgelden, aangevuld met een bescheiden provinciale subsidie, voldoende om de renten, kosten van aflossing van de onderhandse lening (negotiatie) en de operationele kosten van de Commissie te dekken. Dit veranderde echter ingrijpend na de ingebruikname van de spoorlijn van Utrecht over Houten naar Waardenburg op 𝐝𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐝𝐚𝐠 𝟏 𝐧𝐨𝐯𝐞𝐦𝐛𝐞𝐫 𝟏𝟖𝟔𝟖. Door de komst van de vele stations en halteplaatsen tussen deze genoemde plaatsen nam het wegverkeer sterk af. Hierdoor daalden de opbrengsten van de tollen aanzienlijk, waardoor de Commissie steeds grotere moeite kreeg om de exploitatie van de weg sluitend te houden.

Uiteindelijk besloot de provincie in het jaar 1905 om de weg weer in provinciaal beheer en exploitatie te nemen. Tegelijkertijd werd het besluit genomen om de Commissie te liquideren en de tollen te Houten en te Schalkwijk op te heffen. Dit gebeurde met ingang van 𝐳𝐚𝐭𝐞𝐫𝐝𝐚𝐠 𝟏 𝐣𝐚𝐧𝐮𝐚𝐫𝐢 𝟏𝟗𝟎𝟕. Het toenmalige tolhuis werd vervolgens met ingang van 𝐯𝐫𝐢𝐣𝐝𝐚𝐠 𝟏 𝐦𝐞𝐢 𝟏𝟗𝟎𝟖 opgeheven. Het wegvak vanaf de Gansstraat tot aan de spoorwegovergang, inclusief het voormalige tolhuis, werd daarna overgedragen aan de gemeente Utrecht.

🏡 𝐃𝐞 𝐁𝐞𝐰𝐨𝐧𝐞𝐫𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐓𝐨𝐥𝐠𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞𝐫𝐬𝐰𝐨𝐧𝐢𝐧𝐠
In het document worden de specifieke tolgaarders genoemd die achtereenvolgens deze uit het jaartal 1839 daterende tolgaarderswoning te Utrecht hebben bewoond.
Conform de strikte richtlijnen worden de betrokken personen hieronder in een overzichtelijke lijst gepresenteerd:

• 𝐓𝐡𝐨𝐦𝐚𝐬 𝐝𝐞 𝐖𝐢𝐭
• 𝐆𝐞𝐫𝐫𝐢𝐭 𝐕𝐨𝐨𝐫𝐭𝐡𝐮𝐢𝐳𝐞𝐧
• 𝐓𝐡𝐨𝐦𝐚𝐬 𝐝𝐞𝐧 𝐇𝐞𝐫𝐭𝐨𝐠
• 𝐀𝐧𝐭𝐡𝐨𝐧𝐢𝐞 𝐖𝐞𝐞𝐫𝐝𝐞𝐧𝐛𝐮𝐫𝐠

Aanleg spoorweg Rhijnspoorweg en de Staatslijn H

Sluiting Spoorwegovergang Houtensepad

📰 𝐊𝐫𝐚𝐧𝐭𝐞𝐧𝐛𝐞𝐫𝐢𝐜𝐡𝐭: 𝐇𝐮𝐢𝐬 𝐚𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 𝐠𝐞𝐤𝐫𝐚𝐚𝐤𝐭

Het historische krantenartikel uit het 𝐄𝐜𝐡𝐭 𝐍𝐢𝐞𝐮𝐰𝐬𝐛𝐥𝐚𝐝 van 𝐰𝐨𝐞𝐧𝐬𝐝𝐚𝐠 𝟏𝟑 𝐦𝐚𝐚𝐫𝐭 𝟏𝟗𝟕𝟒 schetst een gedetailleerd beeld van de naderende sloop van woningen aan het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 te 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭. De ingrijpende verandering is het directe gevolg van de geplande sluiting van de dubbele overweg ter plaatse. Terwijl de plannen voor herinrichting definitief vormkrijgen, hebben vier jonge Utrechtse krakers bezit genomen van een van de reeds dichtgespijkerde panden om een statement te maken tegen de woningnood en de vernietiging van bruikbare woonruimte.

🚂 𝐃𝐞 𝐠𝐞𝐩𝐥𝐚𝐧𝐝𝐞 𝐬𝐥𝐨𝐨𝐩 𝐞𝐧 𝐬𝐥𝐮𝐢𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐨𝐯𝐞𝐫𝐰𝐞𝐠

Volgens het verslag staat het onomstotelijk vast dat de huizen die gesitueerd zijn tussen de dubbele overweg aan het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 nog in het lopende jaar 𝟏𝟗𝟕𝟒 zullen worden afgebroken. De 𝐍𝐞𝐝𝐞𝐫𝐥𝐚𝐧𝐝𝐬𝐞 𝐒𝐩𝐨𝐨𝐫𝐰𝐞𝐠𝐞𝐧 (𝐍𝐒) hebben de intentie uitgesproken om de overwegbomen per 𝐳𝐨𝐧𝐝𝐚𝐠 𝟏 𝐬𝐞𝐩𝐭𝐞𝐦𝐛𝐞𝐫 𝟏𝟗𝟕𝟒 definitief te sluiten. Dit besluit hangt samen met het feit dat er door de intensivering van het treinverkeer op de trajecten van 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭 naar 𝐀𝐫𝐧𝐡𝐞𝐦 en 𝐃𝐞𝐧 𝐁𝐨𝐬𝐜𝐡 (en omgekeerd) steeds vaker treinen passeren, waardoor de spoorbomen vaker gesloten dan geopend zijn. Dit zorgt voor grote verkeershinder en gevaarlijke situaties.

Het specifieke huis dat door de jongeren is gekraakt, bevindt zich precies op de hoek, direct tegen de spoorlijn 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭–𝐃𝐞𝐧 𝐁𝐨𝐬𝐜𝐡 aan. Tot voor enkele maanden werd deze hoekwoning nog bewoond door de familie 𝐃𝐞 𝐉𝐨𝐧𝐠, waarna het door de eigenaar of instanties volledig werd dichtgespijkerd in afwachting van de definitieve sloophamer.

🚧 𝐆𝐞𝐦𝐞𝐞𝐧𝐭𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐞 𝐩𝐥𝐚𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐢𝐧𝐳𝐚𝐠𝐞

Het ingediende voorstel van de 𝐆𝐞𝐝𝐞𝐩ute𝐞𝐫𝐝𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐭𝐞𝐧 van de 𝐏𝐫𝐨𝐯𝐢𝐧𝐜𝐢𝐞 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭 ligt op het moment van publicatie, vanaf deze week tot en met 𝐝𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐝𝐚𝐠 𝟏𝟏 𝐚𝐩𝐫𝐢𝐥 𝟏𝟗𝟕𝟒, ter inzage voor het publiek in het stadhuis van 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭. Het plan behelst de realisatie van een nieuwe rijwiel- en voetgangerstunnel die een stuk verderop zal worden aangelegd om de verbinding te waarborgen. Automobilisten zullen na de sluiting van de overwegen echter definitief moeten omrijden. Bezwaarschriften tegen dit provinciale en gemeentelijke voornemen kunnen tot de genoemde sluitingsdatum schriftelijk worden ingediend bij de 𝐏𝐫𝐨𝐯𝐢𝐧𝐜𝐢𝐚𝐥𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐭𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭, gevestigd aan de 𝐀𝐜𝐡𝐭𝐞𝐫 𝐒𝐭. 𝐏𝐢𝐞𝐭𝐞𝐫 𝟐𝟎.

Voor de meeste bewoners van het getroffen gedeelte van het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 is inmiddels vervangende woonruimte gevonden, waardoor de panden leeg kwamen te staan en gereed werden gemaakt voor de uiteindelijke afbraak.

🏠 𝐕𝐞𝐫𝐳𝐞𝐭 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐤𝐫𝐚𝐤𝐞𝐫𝐬: '𝐃𝐨𝐨𝐝𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞'

De vier Utrechtse jongeren kwamen op 𝐯𝐫𝐢𝐣𝐝𝐚𝐠𝐚𝐯𝐨𝐧𝐝 𝟖 𝐦𝐚𝐚𝐫𝐭 𝟏𝟗𝟕𝟒 in actie en trokken het hoekpand binnen. Een van de woordvoerders van de groep, de jonge kraker 𝐇𝐮𝐦𝐩𝐡𝐫𝐞𝐲 𝐓𝐚𝐮𝐫𝐚𝐧, verklaart tegenover de verslaggever dat zij aanvankelijk van plan waren om de houten platen over de ramen tot 𝐳𝐨𝐧𝐝𝐚𝐠𝐨𝐜𝐡𝐭𝐞𝐧𝐝 𝟏𝟎 𝐦𝐚𝐚𝐫𝐭 𝟏𝟗𝟕𝟒 te laten zitten om geen onnodige aandacht te trekken. naderhand hebben zij de barricades echter volledig verwijderd. Al snel op 𝐦𝐚𝐚𝐧𝐝𝐚𝐠𝐨𝐜𝐡𝐭𝐞𝐧𝐝 𝟏𝟏 𝐦𝐚𝐚𝐫𝐭 𝟏𝟗𝟕𝟒 kregen de krakers bezoek van twee rechercheurs van de spoorwegrecherche en op 𝐝𝐢𝐧𝐬𝐝𝐚𝐠𝐨𝐜𝐡𝐭𝐞𝐧𝐝 𝟏𝟐 𝐦𝐚𝐚𝐫𝐭 𝟏𝟗𝟕𝟒 verscheen de 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭𝐬𝐞 𝐩𝐨𝐥𝐢𝐭𝐢𝐞 aan de deur. De politie was op zoek naar een weggelopen meisje, maar deze werd in het pand niet aangetroffen.

Medekraker 𝐋𝐮𝐮𝐝 𝐊𝐫𝐨𝐮𝐰𝐞𝐥, die op nummer 9 zijn intrek heeft genomen, noemt de voorgenomen sloop een absolute 'doodzonde'. Hij benadrukt hoe ontzettend moeilijk het in deze tijd is voor jongeren om aan een fatsoenlijke kamer te komen. Het initiatief om dit pand aan het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 te kraken is bovendien afgestemd met het 𝐉𝐨𝐧𝐠𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐀𝐝𝐯𝐢𝐞𝐬 𝐂𝐞𝐧𝐭𝐫𝐮𝐦 (𝐉𝐀𝐂). De krakers zijn van plan om in samenwerking met het 𝐉𝐀𝐂 te overleggen of ook de andere, aangrenzende dichtgespijkerde woning naast het seinhuis gekraakt kan worden voor bewoning. Het 𝐉𝐀𝐂 heeft inmiddels toegezegd ervoor te zorgen dat gas en licht weer op korte termijn aangesloten zullen worden via het storten van een vereiste borgsom.

💬 𝐌𝐨𝐭𝐢𝐯𝐚𝐭𝐢𝐞 𝐞𝐧 𝐫𝐞𝐚𝐜𝐭𝐢𝐞 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐬𝐩𝐨𝐨𝐫𝐰𝐞𝐠𝐞𝐧

De jongeren, die samen met twee meisjes het pand bewonen, geven aan dat het om een uitstekend bewoonbaar huis gaat waarin zij prima kunnen verblijven. Zij hopen dat het pand nog jaren mag blijven staan, al zien de vooruitzichten er gezien de sloopplannen somber uit. Kraker 𝐇𝐮𝐦𝐩𝐡𝐫𝐞𝐲 vergelijkt de woning met hun eerdere, veel slechtere ervaringen in de binnenstad van 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭, waar zij onder andere woonden aan de 𝐋𝐚𝐧𝐠𝐞 𝐑𝐨𝐬𝐞𝐧𝐝𝐚𝐚𝐥 en in de 𝐊𝐚𝐩𝐞𝐥𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭. Hij vraagt zich hardop af waarom het nodig was om het stationsbuurtje af te breken ten behoeve van 𝐇𝐨𝐨𝐠 𝐂𝐚𝐭𝐡𝐚𝐫𝐢𝐣𝐧𝐞 als er vervolgens goede huizen zoals deze aan het spoor worden gesloopt.

De 𝐍𝐞𝐝𝐞𝐫𝐥𝐚𝐧𝐝𝐬𝐞 𝐒𝐩𝐨𝐨𝐫𝐰𝐞𝐠en hebben in een officiële reactie laten weten op korte termijn in gesprek te willen gaan met de krakers van het hoekpand. De spoorwegen handhaven echter hun standpunt dat de overwegen bij voorkeur per 𝐳𝐨𝐧𝐝𝐚𝐠 𝟏 𝐬𝐞𝐩𝐭𝐞𝐦𝐛𝐞𝐫 𝟏𝟗𝟕𝟒 dicht moeten en dat de huizen daarna onherroepelijk afgebroken dienen te worden. Alvorens dit definitief kan gebeuren, moeten de 𝐏𝐫𝐨𝐯𝐢𝐧𝐜𝐢𝐚𝐥𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐭𝐞𝐧 en de gemeenteraad van 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭 eerst hun formele goedkeuring aan de plannen hechten.

👥 𝐎𝐯𝐞𝐫𝐳𝐢𝐜𝐡𝐭 𝐯𝐚𝐧 𝐯𝐞𝐫𝐦𝐞𝐥𝐝𝐞 𝐛𝐞𝐭𝐫𝐨𝐤𝐤𝐞𝐧 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧𝐞𝐧

• 𝐃𝐞 𝐉𝐨𝐧𝐠 (familie en voormalige bewoners van het hoekpand aan het Houtensepad)
• 𝐇𝐮𝐦𝐩𝐡𝐫𝐞𝐲 𝐓𝐚𝐮𝐫𝐚𝐧 (Utrechtse jongere en actieve kraker van het hoekpand)
• 𝐋𝐮𝐮𝐝 𝐊𝐫𝐨𝐮𝐰𝐞𝐥 (medekraker en bewoner van het pand op nummer 9)
• 𝐇𝐮𝐦𝐩𝐡𝐫𝐞𝐲 (medekraker met eerdere woonervaring in de Utrechtse binnenstad)

De Bokkenbuurt: Lamstraat, Bokstraat en Kariboestraat

De Geschiedenis van de Bokkenbuurt

De Oorsprong en de Spoorwegen

Aan het eind van de negentiende eeuw verrees er in Utrecht een karakteristieke volksbuurt: de Bokkenbuurt. De wijk werd destijds mede opgebouwd met woningen die specifiek bestemd waren voor de spoorwegmedewerkers van station Lunetten, in opdracht van de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij.

Toen het gemeentebestuur, gevormd door het college van burgemeester en wethouders, zich boog over de naamgeving van de nieuwe straten, besloten zij aan te sluiten bij de geschiedenis van het gebied. Omdat er in de eerdere, omliggende weiden op bescheiden schaal kleine veeteelt werd bedreven met dit soort dieren, kreeg de buurt haar dierlijke straatnamen.

Geografische Ligging en Grenzen

Inbedding in Utrecht-Zuid

De Bokkenbuurt is tegenwoordig een buurt in de stad Utrecht, gelegen in de provincie Utrecht, en maakt officieel deel uit van de wijk Zuid. De geografische ligging van deze subwijk wordt strak begrensd door historische en moderne infrastructurele lijnen.
In het westen grenst de Bokkenbuurt aan de buurt Tolsteeg en in het zuiden aan Hoograven. De drukke Waterlinieweg scheidt de buurt af van de wijk Lunetten. Aan de overzijde van de spoorlijnen — de spoorlijn Amsterdam - Elten richting Arnhem en de spoorlijn Utrecht - Boxtel richting Den Bosch — liggen de Watervogelbuurt en de historische begraafplaatsen Kovelswade (aan de Koningsweg 47) en Soestbergen (aan de Gansstraat 167).

De Spoorwegovergang en de Infrastructuur

De Veranderde Verbindingen

De verbinding met de rest van de stad is door de jaren heen ingrijpend gewijzigd. Tot september 1974 was er in het Houtensepad, vanuit de Watervogelbuurt, nog een spoorwegovergang naar de Bokkenbuurt die geopend was voor alle verkeer.

Na de definitieve sluiting van deze overweg is de situatie veranderd; tegenwoordig ligt er ongeveer 300 meter noordelijker een fietstunnel onder het spoor door voor wandelaars en fietsers.

Stadsvernieuwing en Transformatie

Van Sloop naar Nieuwbouw

Vaf het einde van de jaren '70 onderging de Bokkenbuurt een ingrijpende gedaanteverandering. In het kader van de stadsvernieuwing werd de historische bebouwing van de buurt bijna helemaal vervangen door nieuwbouw.

Het merendeel van de oorspronkelijke huizen — zo'n tachtig woningen — werd gesloopt. Hiervoor in de plaats kwamen ruim honderd nieuwe woningen terug. Later werd er aan de buurt nog één nieuwe straat toegevoegd: de Impalastraat, waarvan de huizen voor een deel zijn ingebouwd in de geluidswal die langs de spoorlijn loopt.

Belangrijke Straten in de Buurt

De Bokstraat en het Houtensepad

Binnen deze buurt vormt de Bokstraat een van de centrale assen. Deze straat loopt vanaf de Maansteenweg tot aan de Hertenstraat en de Gemsstraat, waar de weg in overgaat. Op de Bokstraat komen twee zijstraten uit: de Rendierstraat en de Hertenhof. Direct naast de Bokstraat ligt een belangrijk en beeldbepalend onderdeel van de buurt: de Begraafplaats Tolsteeg.
De Bokstraat is, samen met het historische Houtensepad, een van de weinige oude straten in de Bokkenbuurt die deze grootschalige sloop heeft overleefd en bewaard is gebleven.

Het Stratennetwerk

Het volledige stratennetwerk van de hedendaagse Bokkenbuurt weerspiegelt nog altijd het historische besluit van het gemeentebestuur en bestaat uit de volgende straten, laan en hof:

• Bokstraat
• Elandplein
• Gazellestraat
• Gemsstraat
• Hertestraat
• Hertehof
• Houtensepad
• Impalastraat
• Kariboestraat
• Laan van Kovelswade
• Lamstraat
• Reestraat
• Rendierstraat
• Schaapstraat

Bronnen Wikipedia Bokkenbuurt en Bokstraat, samengesteld met Google Gemini AI.

Overnamen Houtensepad: van Provincie Utrecht maar gemeente Utrecht

Nieuwbouwwijk Lunetten en inpassing van het Houtensepad

Aanleg nieuwe provinciale verbinding, Utrecht, Nieuwegein - Houten

🚌 𝐃𝐞 𝐍𝐢𝐞𝐮𝐰𝐞 𝐖𝐞𝐠 𝐓𝐮𝐬𝐬𝐞𝐧 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧 𝐄𝐧 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭 𝐈𝐧 𝐆𝐞𝐛𝐫𝐮𝐢𝐤 𝐆𝐞𝐧𝐨𝐦𝐞𝐧
Het lokale verkeerslandschap rondom de gemeente Houten onderging in de maand september van het jaar 𝟏𝟗𝟕𝟒 een ingrijpende verandering. Zoals vermeld in het eerste krantenartikel van 𝐰𝐨𝐞𝐧𝐬𝐝𝐚𝐠 𝟏𝟏 𝐬𝐞𝐩𝐭𝐞𝐦𝐛𝐞𝐫 𝟏𝟗𝟕𝟒, was de gloednieuwe wegverbinding tussen Houten en Utrecht zover gereed dat deze officieel op 𝐦𝐚𝐚𝐧𝐝𝐚𝐠 𝟏𝟔 𝐬𝐞𝐩𝐭𝐞𝐦𝐛𝐞𝐫 𝟏𝟗𝟕𝟒 in gebruik kon worden genomen. Deze openstelling had grote gevolgen voor zowel het reguliere autoverkeer als voor de openbare busdiensten in de regio. 🛣️

Door de ingebruikname van deze nieuwe verkeersader reed de lijndienst van de 𝐍𝐕 𝐕𝐞𝐫𝐞𝐧𝐢𝐠𝐝 𝐒𝐭𝐫𝐞𝐞𝐤𝐯𝐞𝐫𝐯𝐨𝐞𝐫 𝐖𝐞𝐬𝐭𝐧𝐞𝐝𝐞𝐫𝐥𝐚𝐧𝐝 vanaf die bewuste maandag niet langer via de oude, vertrouwde 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭𝐬𝐞𝐰𝐞𝐠 en het historische 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 om Utrecht te bereiken. In plaats daarvan werd een geheel nieuwe route geïntroduceerd die via de zogeheten 𝐄𝐧𝐠𝐞𝐥𝐞𝐧𝐛𝐨𝐜𝐡𝐭 zou gaan rijden. Dit betekende een aanzienlijke modernisering en stroomlijning van het regionale busvervoer tussen de groeiende gemeente Houten en de nabijgelegen domstad. 🚌

📍 𝐃𝐞 𝐀𝐚𝐧𝐠𝐞𝐩𝐚𝐬𝐭𝐞 𝐑𝐨𝐮𝐭𝐞𝐬 𝐄𝐧 𝐇𝐚𝐥𝐭𝐞𝐬 𝐈𝐧 𝐃𝐞 𝐒𝐭𝐚𝐝

Binnen de gemeentegrenzen van Utrecht bracht de routewijziging de nodige aanpassingen met zich mee voor de reizigers. De oude route, die liep via het traject 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝, 𝐋𝐚𝐦𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭, 𝐎𝐩𝐚𝐚𝐥𝐰𝐞𝐠 en de 𝐒𝐚𝐟𝐟𝐢𝐞𝐫𝐥𝐚𝐚𝐧, werd vanaf 𝐦𝐚𝐚𝐧𝐝𝐚𝐠 𝟏𝟔 𝐬𝐞𝐩𝐭𝐞𝐦𝐛𝐞𝐫 𝟏𝟗𝟕𝟒 definitief gewijzigd. De bussen verplaatsten hun traject naar de 𝐏𝐫𝐨𝐯𝐢𝐧𝐜𝐢𝐚𝐥𝐞𝐰𝐞𝐠 𝐒 𝟏𝟑 – 𝐒 𝟏𝟗, om vervolgens langs de 𝐆𝐫𝐨𝐞𝐧𝐭𝐞𝐧𝐯𝐞𝐢𝐥𝐢𝐧𝐠 via 𝐋𝐚𝐚𝐠𝐫𝐚𝐯𝐞𝐧 naar het verkeersplein 𝐑𝐢𝐣𝐤𝐬𝐰𝐞𝐠 𝟏𝟐 onder Nieuwegein-Utrecht te koersen. Vanaf dat knooppunt werd een gedeelte van 𝐑𝐢𝐣𝐤𝐬𝐰𝐞𝐠 𝟏𝟐 gevolgd tot aan de cruciale afslag naar de 't 𝐆𝐨𝐲𝐥𝐚𝐚𝐧. 🗺️

Voor reizigers met de bestemming Centraal Station veranderde er eveneens het een en ander wat betreft de stopplaatsen. De route richting het Utrechtse hoofdstation liep voortaan vanaf de 𝐆𝐨𝐲𝐥𝐚𝐚𝐧 via de 𝐂𝐨𝐧𝐬𝐭𝐚𝐧𝐭 𝐄𝐫𝐳𝐞𝐢𝐣𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭, met strategische haltes bij de 𝐓𝐨𝐥𝐬𝐭𝐨𝐲𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭 (in de tekst vermeld als 𝐕𝐮𝐥𝐭𝐨𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭), de 𝐒𝐦𝐚𝐫𝐚𝐠𝐝𝐩𝐥𝐞𝐢𝐧, de 𝐁𝐫𝐢𝐥𝐣𝐚𝐧𝐭𝐥𝐚𝐚𝐧, de 𝐁𝐚𝐝𝐞𝐧 𝐏𝐨𝐰𝐞𝐥𝐥𝐰𝐞𝐠 en de 𝐕𝐨𝐧𝐝𝐞𝐥𝐥𝐚𝐚𝐧. Hierbij werden belangrijke stoppunten aangedaan zoals de 𝐀𝐜𝐚𝐝𝐞𝐦𝐢𝐬𝐜𝐡 𝐙𝐢𝐞𝐤𝐞𝐧𝐡𝐮𝐢𝐬 en de 𝐍𝐢𝐜. 𝐁𝐞𝐞𝐭𝐬𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭, waarna de bus via het 𝐖𝐢𝐥𝐥𝐞𝐦𝐬𝐩𝐥𝐚𝐧𝐭𝐬𝐨𝐞𝐧, de halte 𝐖𝐢𝐥𝐥𝐞𝐦𝐬𝐯𝐢𝐚𝐝𝐮𝐜𝐭 en het 𝐌𝐨𝐫𝐞𝐞𝐥𝐬𝐞𝐩𝐚𝐫𝐤 het 𝐒𝐭𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧𝐬𝐩𝐥𝐞𝐢𝐧 bereikte. 🚉

Door deze grootschalige routewijziging kwamen de oude, vertrouwde bushaltes bij de 𝐋𝐚𝐦𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭 en op de 𝐒𝐚𝐟𝐟𝐢𝐞𝐫𝐥𝐚𝐚𝐧 definitief te vervallen. De krant merkte destijds op dat het in de uitdrukkelijke bedoeling lag dat er in de nabije toekomst een gloednieuwe halte bij de 𝐆𝐫𝐨𝐞𝐧𝐭𝐞𝐧𝐯𝐞𝐢𝐥𝐢𝐧𝐠 in Utrecht in gebruik genomen zou gaan worden, om zo de bereikbaarheid van dit economische knooppunt te optimaliseren. 🍏

🚗 𝐓𝐞 tij𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐞 𝐌𝐚𝐚𝐭𝐫𝐞𝐠𝐞𝐥𝐞𝐧 𝐕𝐨𝐨𝐫 𝐇𝐞𝐭 𝐀𝐮𝐭𝐨𝐯𝐞𝐫𝐤𝐞𝐞𝐫 𝐄𝐧 𝐅𝐢𝐞𝐭𝐬𝐞𝐫𝐬
Voor het reguliere autoverkeer gold dat men voorlopig nog gebruik kon blijven maken van de oude, vertrouwde route. Dit bleef mogelijk ondanks het feit dat de officiële aansluiting op de 𝐑𝐢𝐣𝐤𝐬𝐰𝐞𝐠 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭 – 𝐀𝐫𝐧𝐡𝐞𝐦 op dat moment weliswaar direct tot stand leek te komen, maar de definitieve voltooiing nog even op zich liet wachten. De planning was destijds dat het oude viaduct over de rijksweg medio 𝟏𝟗𝟕𝟓 volledig zou gaan verdwijnen. 🏗️

Tot die tijd werden fietsers en bromfietsers nadrukkelijk geadviseerd en verplicht om nog gebruik te blijven maken van de 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭𝐬𝐞𝐰𝐞𝐠 en het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝. Ondertussen liepen er op de achtergrond uitgebreide onderzoeken naar het eventueel invoeren van een alternatieve tweewielerroute via het gebied rond het 𝐁𝐥𝐚𝐮𝐰𝐞 𝐇𝐮𝐢𝐬 (in de tekst geschreven als 𝐁𝐥𝐚𝐢𝐣𝐰𝐞 𝐇𝐮𝐢𝐬). Om deze infrastructurele plannen verder te bespreken en te toetsen, stond er in de week van publicatie een officiële hoorzitting gepland in het 𝐏𝐫𝐨𝐯𝐢𝐧𝐜𝐢𝐞𝐡𝐮𝐢𝐬. 🏛️

Het tweede krantenbericht, gedateerd op 𝐦𝐚𝐚𝐧𝐝𝐚𝐠 𝟏𝟕 𝐬𝐞𝐩𝐭𝐞𝐦𝐛𝐞 r 𝟏𝟗𝟕𝟒, bevestigde met een bijbehorende foto nogmaals dat de nieuwe weg tussen Houten en Utrecht inderdaad vanaf de voorafgaande maandagmiddag volledig was opengesteld voor het rijdende verkeer. De begeleidende tekst onderstreepte dat de bussen van 𝐖𝐞𝐬𝐭𝐧𝐞der𝐥𝐚𝐧𝐝 vanaf dat moment definitief via de 𝐄𝐧𝐠𝐞𝐥𝐞𝐧𝐛𝐨𝐜𝐡𝐭 bij 𝐋𝐚𝐚𝐠𝐫𝐚𝐯𝐞𝐧 reden, in plaats van de historische routes over de 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭𝐬𝐞𝐰𝐞𝐠 en het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 te handhaven. 📸

Naamgeving: Houtensepad, Meerkoetstraat en het Oude Houtensepad

✉️ 𝐄𝐞𝐧 𝐕𝐥𝐨𝐞𝐢𝐞𝐧𝐝 𝐞𝐧 𝐇𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐬𝐜𝐡 𝐒𝐚𝐦𝐞𝐧𝐯𝐚𝐭𝐭𝐞𝐧𝐝 𝐕𝐞𝐫𝐡𝐚𝐚𝐥 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝

Op 𝐦𝐚𝐚𝐧𝐝𝐚𝐠 𝟏𝟓 𝐧𝐨𝐯𝐞𝐦𝐛𝐞𝐫 𝟏𝟗𝟕𝟔 werd een zeer gedetailleerde en dringende brief opgesteld door een betrokken en trotse burger uit Utrecht 🏛️. Deze brief was rechtstreeks gericht aan het 𝐂𝐨𝐥𝐥𝐞𝐠𝐞 𝐯𝐚𝐧 𝐁𝐮𝐫𝐠𝐞𝐦𝐞𝐞𝐬𝐭𝐞𝐫 𝐞𝐧 𝐖𝐞𝐭𝐡𝐨𝐮𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐝𝐞𝐫 𝐠𝐞𝐦𝐞𝐞𝐧𝐭𝐞 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭. De aanleiding voor dit schrijven was een voorgenomen besluit van de gemeente om de historische straatnaam van het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 ingrijpend te wijzigen in de 𝐌𝐞𝐞𝐫𝐤𝐨𝐞𝐭𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭. Dit voornemen stuitte op hevig verzet en diepe onvrede onder de lokale bewoners van deze karakteristieke buurt 🏡.

De opsteller van de brief introduceert zichzelf als een zeventigjarige, geboren en getogen 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭𝐞𝐫 die al sinds zijn geboorte woonachtig is aan het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝. Vanuit deze diepe historische betrokkenheid reageert hij op een eerdere formele brief van de gemeente Utrecht met kenmerk 𝐍𝐫. 𝟒𝟗𝟒𝟗 𝐈𝐈 𝐀𝐙, die gedateerd was op 𝐰𝐨𝐞𝐧𝐬𝐝𝐚𝐠 𝟑 𝐧𝐨𝐯𝐞𝐦𝐛𝐞𝐫 𝟏𝟗𝟕𝟔. De gemeente had destijds een enquête ingesteld onder de bewoners van de percelen aan het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝, maar volgens de briefschrijver was de opzet daarvan verre van representatief en kon de uitkomst ervan gerust als een "farce" worden beschouwd. Om de werkelijke stem van de buurt te laten horen, was er in de tussentijd door de buurtbewoners zelf al actie ondernomen 📊.

Onder leiding van een daadkrachtige woordvoerster werd er namelijk een onafhankelijk buurtonderzoek op poten gezet. De resultaten van deze eigen 'huis-aan-huis-enquête' lieten een totaal ander beeld zien dan de ambtelijke cijfers deden vermoeden. Waar de gemeente sprak over een bepaalde verhouding, toonde het buurtinitiatief aan dat een overtuigende meerderheid van de bewoners fel tegen de naamswijziging was gekant. De bewoners voelden absoluut geen enkele binding met een naam als de 𝐌𝐞𝐞𝐫𝐤𝐨𝐞𝐭𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭 en wilden de historische identiteit van hun vertrouwde pad ten koste van alles beschermen 🌳.

In het lopende verhaal legt de schrijver op een levendige manier uit waarom de naam 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 zo cruciaal is voor de cultuurhistorie van 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭. Aan de linkerzijde van dit pad (komende vanaf de 𝐆𝐚𝐧𝐬𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭) bevinden zich riante en relatief nieuwe woonhuizen die in uitstekende staat verkeren. Aan de rechterzijde sieren maar liefst twee monumenten de omgeving. Het meest in het oog springende monument is het zogeheten "𝐎𝐮𝐝𝐞 𝐓𝐨𝐥𝐡𝐮𝐢𝐬", een prachtig historisch overblijfsel van 'oud Utrecht' dat onlosmakelijk met het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 is verbonden. Het schrappen van de straatnaam zou volgens de briefschrijver neijkomen op een visuele en historische 'begrafenis' van dit eeuwenoude erfgoed 🚂.

Daarnaast huisvest het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 diverse actieve ondernemers met uitgebreide internationale relaties en bevindt zich er het alom bekende lokale dierenasiel. De schrijver wijst er fijntjes op dat eventuele saneringsplannen en stadsvernieuwing zich veel beter kunnen richten op de nabijgelegen 𝐋𝐚𝐦𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭. De woningen aan de 𝐋𝐚𝐦𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭 verkeren in een aanzienlijk slechtere hygiënische en sanitaire staat (waarbij zelfs basale sanitaire voorzieningen en wc's tekortschieten) en voldoen absoluut niet aan de eisen van moderne behuizing. Het is dan ook volstrekt onlogisch om de naam van het goed onderhouden en historische 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚d op te offeren 🚧.

Om het college van 𝐁𝐮𝐫𝐠𝐞𝐦𝐞𝐞𝐬𝐭𝐞𝐫 𝐞𝐧 𝐖𝐞𝐭𝐡𝐨𝐮𝐝𝐞𝐫𝐬 tegemoet te komen, sluit de brief af met zeven zeer concrete en constructieve suggesties om de oriëntatie in de wijk te waarborgen zonder historische schade aan te richten. Zo wordt geopperd om het specifieke weggedeelte van de 𝐋𝐚𝐦𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭 vanaf het benzine-servicestation 𝐋𝐮𝐧𝐞𝐭𝐭𝐞𝐧 tot aan de straathoek tegenover de afgesloten spoorwegovergang simpelweg om te dopen tot de "𝐕𝐞𝐫𝐥𝐞𝐧𝐠𝐝𝐞 𝐋𝐚𝐦𝐬𝐭𝐫𝐚𝐚𝐭". Op deze manier blijven de historische stadskaarten van 𝐔𝐭𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭 gespaard van ingrijpende wijzigingen, worden onnodige gemeentelijke kosten voorkomen en blijft het karakter van het 𝐇𝐨𝐮𝐭𝐞𝐧𝐬𝐞𝐩𝐚𝐝 onverkort behouden voor de toekomst 🗺️.

👤 𝐁𝐞𝐭𝐫𝐨𝐤𝐤𝐞𝐧 𝐏𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧𝐞𝐧 𝐯𝐞𝐫𝐦𝐞𝐥𝐝 𝐢𝐧 𝐝𝐞 𝐂𝐨𝐫𝐫𝐞𝐬𝐩𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧𝐭𝐢𝐞

Hieronder volgt het overzicht van de personen die expliciet in het document worden genoemd, strikt weergegeven volgens de gevraagde opsommingslijst:
• 𝐃. 𝐁𝐨𝐭𝐡𝐨𝐟

• 𝐌. 𝐁𝐨𝐭𝐡𝐨𝐟-𝐯. 𝐁𝐞𝐞𝐬𝐭

🔍 𝐊𝐚𝐝𝐚𝐬𝐭𝐫𝐚𝐥𝐞 𝐞𝐧 𝐓𝐨𝐩𝐨𝐠𝐫𝐚𝐟𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞 𝐎𝐦𝐬𝐜𝐡𝐫𝐢𝐣𝐯𝐢𝐧𝐠 𝐯𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐎𝐛𝐣𝐞𝐜𝐭

Aangezien dit specifieke document een ambtelijk bezwaarschrift/correspondentiebrief betreft en geen notariële leveringsakte of hypotheekakte nummer 4, zijn er in de tekst geen formele kadastrale secties, perceelnummers of titels van herkomst en eerdere verkrijging opgenomen. Wel bevat het document uiterst gedetailleerde geografische en topografische aanduidingen van de betreffende onroerende goederen en de openbare ruimte:

• 𝐊𝐚𝐝𝐚𝐬𝐭𝐫𝐚𝐥𝐞 𝐆𝐞𝐦𝐞𝐞𝐧𝐭𝐞 / Locatie: Utrecht (buurtomgeving Bokkenbuurt / Lunetten).
Exacte objecten en huisnummers:

• Houtensepad nummer 2 (het woonhuis van de schrijver zelf, destijds reeds geparafeerd voor de monumentenlijst).
• Houtensepad nummer 74a (het adres van de woordvoerster van het buurtcomité).
• Houtensepad nummer 1 en nummer 3 (locatieaanduidingen van het monumentale "Oude Tolhuis").
• Omgevingskenmerken en straten: Gelegen nabij de Gansstraat, de Lamstraat, de Bokstraat, het benzine-servicestation Lunetten, de zogenaamde "witte pomp" en de (destijds recentelijk afgesloten) spoorwegovergang.
• Bron: HUA, 1338.

12.     Houtenseweg -

Beschrijving uit de notulen van de gemeenteraad Houten uit 1929:

"𝟱. 𝗱𝗲 𝗛𝗼𝘂𝘁𝗲𝗻𝘀𝗰𝗵𝗲 𝘄𝗲𝗴, de provinciale weg 𝗨𝘁𝗿𝗲𝗰𝗵𝘁-𝗛𝗼𝘂𝘁𝗲𝗻 van de grens der gemeente 𝗨𝘁𝗿𝗲𝗰𝗵𝘁 by "𝗗𝗲 𝗞𝗼𝗽𝗽𝗲𝗹" gaande tot de brug over de 𝗪𝗮𝘆𝗲𝗻𝘀𝗰𝗵𝗲 𝘄𝗲𝘁𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴, deze brug inbegrepen."

Bij besluit van van de gemeenteraad van de gemeente Houten vastgesteld op woensdag 13 maart 1929.

De Houtenseweg is per vrijdag 1 januari 1954 overgegaan van de gemeente Houten (Oud-Wulven/Maaarschalkerweerd) naar de gemeente Utrecht. Dit in verband met de gemeenteannexatie en grenscorrectie met omliggende gemeenten.

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht ingetrokken op dinsdag 12 januari 1982. (Kenmerkn. 12-1-182, nr. 5480 I AZ) 

Bronnen: RAZU: 109. HUA, 1338.

13.   Jongeriusstraat -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op dinsdag 17 april 1951.

14.   Koppeldijk -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Houten vastgesteld op woensdag 13 maart 1929.

15.   Maarschalkerweerdpad -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op donderdag 27 juni 2013.

18.   Mytylweg -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op woensdag 27 februari 1974.

Een mytylschool is net als een tyltylschool een aangepaste school voor kinderen met een handicap. De namen Mytyl en Tyltyl zijn overgenomen van het sprookje l'Oiseau bleu (Blauwe Vogel), van Maurice Maeterlinck en soortnamen geworden voor lichamelijk en meervoudig gehandicapte leerlingen.

Een mytylschool is regulier onderwijs in een speciaal jasje voor kinderen met een lichamelijke handicap. Deze leerlingen kunnen op een mytylschool regulier basisonderwijs volgen en ZML, vmbo- en havo-onderwijs, maar dan in een individueel bepaald lestempo. Ook is er op een mytylschool veel aandacht voor hobby's als muziek en sport.

Er worden op een mytylschool bepaalde therapieën aangeboden tijdens de lessen, zodat de leerlingen daar ook niet nog eens heen hoeven na schooltijd. Wel is het zo dat deze gemiste lesuren op het voortgezet onderwijs-gedeelte van de mytylschool worden gecompenseerd met extra huiswerk.

Bron: Wikipedia Mytylschool.

De weg ligt in het gebied Maarschalkerweerd wat van 1 januari 1858 tot 31 december 1953 onderdeel was van de gemeente Houten. Nadat het gebied bij de gemeente Utrecht werd geannexeerd. Van 1818 tot 31 december 1857 was Maarschalkerweerd onderdeel van de toenmalige gemeente Oud-Wulven. Deze gemeente ging op 1 januari 1858 tezamen met de gemeente Schonauwen op in de toen nieuw te vormen gemeente Houten.

19.   Nieuwe Houtenseweg -

Voor het eerste gedeelte qua naam vastgesteld:

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op woensdag 5 december 1978.

Voor het tweede gedeelte qua naam vastgesteld:

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op dinsdag 12 januari 1982.

𝗗𝗲 𝗡𝗶𝗲𝘂𝘄𝗲 𝗛𝗼𝘂𝘁𝗲𝗻𝘀𝗲𝘄𝗲𝗴 (𝗨𝘁𝗿𝗲𝗰𝗵𝘁)

De 𝗡𝗶𝗲𝘂𝘄𝗲 𝗛𝗼𝘂𝘁𝗲𝗻𝘀𝗲𝘄𝗲𝗴 is een belangrijke asfaltweg van circa 1,1 kilometer lang, gelegen in de Utrechtse subwijk Lunetten. De straat loopt vanaf de 𝗙𝘂𝗿𝗸𝗮𝗯𝗮𝗮𝗻 en het 𝗙𝘂𝗿𝗸𝗮𝗽𝗹𝗮𝘁𝗲𝗮𝘂 tot aan de 𝗢𝘂𝗱𝗲 𝗠𝗲𝗿𝗲𝘃𝗲𝗹𝗱𝘀𝗲𝘄𝗲𝗴 nabij de snelweg A12, die via een viaduct over de straat heen gaat. De enige zijstraat van deze weg is de 𝗭𝘄𝗮𝗿𝘁𝗲𝘄𝗼𝘂𝗱, en parallel aan het hele traject loopt de spoorlijn Utrecht - Boxtel.
De straat is vernoemd naar de aangrenzende gemeente 𝗛𝗼𝘂𝘁𝗲𝗻. De naamgeving van de weg is destijds in twee fasen door het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht officieel vastgesteld. Het eerste gedeelte kreeg zijn naam op woensdag 5 december 1978, waarna het tweede gedeelte volgde op dinsdag 12 januari 1982. Voordat de weg zijn huidige naam kreeg, behoorde een deel van het traject tot een andere weg. Zo lag de rijksmonumentale boerderij het Blauwe Huis oorspronkelijk aan de Oude Mereveldseweg 8A, maar dit weggedeelte is vanaf 1980 de Nieuwe Houtenseweg gaan heten.

Tegenwoordig bevhinden zich aan de Nieuwe Houtenseweg diverse zorginstellingen en bijzondere gebouwen. Op nummer 12 is de instelling voor geestelijke gezondheidszorg 𝗔𝗹𝘁𝗿𝗲𝗰𝗵𝘁 gevestigd, en op nummer 25 is 𝗨𝗪-𝗚𝗿𝗼𝗲𝗻 te vinden. Het markante rijksmonument het Blauwe Huis bevindt zich op nummer 55 en doet tegenwoordig dienst als opvangcentrum van de Stichting Beschermende Woonvormen Utrecht (SBWU).

Naast de bebouwing is er ook opvallende infrastructuur te vinden, met als hoogtepunt het 𝘃𝗶𝗮𝗱𝘂𝗰𝘁 𝗡𝗶𝗲𝘂𝘄𝗲 𝗛𝗼𝘂𝘁𝗲𝗻𝘀𝗲𝘄𝗲𝗴. Dit bouwwerk staat bekend als de 𝗹𝗮𝗻𝗴𝘀𝘁𝗲 𝗹𝗶𝗰𝗵𝘁𝗴𝗲𝘄𝗶𝗰𝗵𝘁 𝗯𝗿𝘂𝗴 𝘁𝗲𝗿 𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 en is ontworpen om het oude viaduct over de A27 voor het wegverkeer te vervangen. De oude brug blijft behouden en gaat in de toekomst dienstdoen als spoorbrug, wat noodzakelijk is vanwege de spoorverbreding van twee naar vier sporen in dit gebied.

Bron: Wikipedia - aangepast met AI Google Gemini.

22.     Oude Houtensepad -

(Meerkoetstraat)

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op woensdag 22 december 1976.

23.     Park De Koppel -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op dinsdag 12 januari 1982.

28.  Schonauwensingel -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op woensdag 9 november 1955.

29.   Tussen de Rails -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht vastgesteld op woensdag 3 april 1991.

1.   Houtenseweg - De weg van Odijk naar Houten wordt in 1412 aangeduid als “die wech die men opgaet ende rijt te Houten”. De naam Boutsweg wordt in 1422 voor het eerst vermeld en blijft tot de zeventiende eeuw de meest gangbare.

3.    Rijsbruggerweg -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Bunnik vastgesteld op maandag 21 september 1964.

2.    Heemsteedsepad -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Nieuwegein vastgesteld op dinsdag 28 april 2020.

3.    De Kroon -

4.  Heemsteedsebrug/Heemstederbrug (Plofsluis) -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Nieuwegein vastgesteld op dinsdag 9 oktober 2007.

6.  Houtenseweg -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Nieuwegein vastgesteld op dinsdag 8 september 1981.

8.    Nieuwe Heemsteedsebrug  -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Nieuwegein vastgesteld op dinsdag 9 oktober 2007.

Gegenereerd met Google Gemini AI.

Straatnaambord Laan van Heemstede

Gegenereerd met Google Gemini AI.

Straatnaambord Laan van Leijenburg

Gegenereerd met Google Gemini AI.

Straatnaambord Laan van Marckenburg

Gegenereerd met Google Gemini AI.

Straatnaambord Laan van Schonauwen

16.  Vuilcop - 

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Nieuwegein vastgesteld op dinsdag 6 september 1983.

Het buurtschap Vuilcop, gelegen in het huidige Nieuwegein ten zuiden van het Amsterdam-Rijnkanaal, kent een boeiende geschiedenis die nauw verweven is met de aanleg van dit kanaal. De realisatie van het Amsterdam-Rijnkanaal tussen 1933 en 1952 was een grootschalig werkgelegenheidsproject dat het landschap in de regio ingrijpend veranderde. Voor het tracé tussen Jutphaas en Wijk bij Duurstede werd in de jaren 30 de basis gelegd, waarbij grote hoeveelheden grond werden verzet. Het kanaal fungeerde als een fysieke barrière die bestaande polders en gemeentegrenzen doorsneed. Deze ingreep zorgde ervoor dat bepaalde percelen en gebieden geïsoleerd raakten of van hun oorspronkelijke verbindingen werden afgesneden, wat mede leidde tot de vorming van het buurtschap Vuilcop in zijn specifieke hoedanigheid.

De bestuurlijke indeling van dit gebied was in de loop der decennia onderhevig aan significante wijzigingen. Tot 1 januari 1962 maakte het gebied deel uit van de toenmalige gemeente Houten, waarbij het kanaal het gebied in die periode al in tweeën had gesplitst, wat voor de nodige logistieke uitdagingen zorgde voor de lokale bewoners en boeren. In het kader van gemeentelijke herindelingen in de regio kwam het zuidelijke deel, waaronder het gebied rond Vuilcop, vanaf 1 januari 1962 toe aan de gemeente Jutphaas. Met de latere vorming van de nieuwe gemeente Nieuwegein, een fusie van de gemeenten Jutphaas en Vreeswijk, ging het beheer vanaf 1 januari 1971 over naar deze nieuwe gemeente.

Binnen dit gebied stond de straatnaam ook bekend als Klein Vuilkop. De ligging van deze weg vormt een verbinding waarbij deze in het zuiden aansluit op de Hoonkade en in het noorden overgaat in de Vuilcopsekanaaldijk. Ten westen van Vuilcop bevindt zich bovendien het kasteelterrein van het oude Heemstede, een locatie die tot 2014 in het bezit was van de familie Van Heijmeijer van Heemstede. Het buurtschap herinnert zo aan een tijd waarin infrastructuur niet alleen een technische verbinding vormde, maar ook de bestuurlijke en sociale kaart van de regio blijvend veranderde. De aanleg van het kanaal, de daaropvolgende verbredingen in de jaren 60 en de bijbehorende kunstwerken, zoals bruggen, hebben het gebied rond Vuilcop gevormd tot wat het vandaag de dag is.

Bron samengevat met Google Gemini AI

17.  Vuilcopsekanaaldijk -

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Nieuwegein vastgesteld op dinsdag 30 oktober 1979.

1.   Houtenseweg - 

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Houten vastgesteld op woensdag 13 maart 1929.

Ingetrokken door de gemeente Utrecht in 1982.

2.   Jaagpad - 

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Houten vastgesteld op woensdag 13 maart 1929.

3.   Koningsweg - 

Bij besluit van college van burgemeester en wethouders van de gemeente Houten vastgesteld op woensdag 13 maart 1929.