Stichting Houtense Hodoniemen

Onderzoekt straatnamen, boerderijen, onroerend goed en adellijke families in Houten en omgeving

Bosch van Oud-Amelisweerd

Familiewapen Bosch van Drakestein (-Oud-Amelisweerd). Bron: Stadsarchief Familiewapen Bosch van Drakestein (-Oud-Amelisweerd). Bron: Stadsarchief 's-Hertogenbosch.

Geschiedenis van Landgoed Oud-Amelisweerd


Koningslaan 9, 11, 13 en 15a

Het symmetrische in classicistische stijl opgetrokken herenhuis, gelegen aan de Kromme Rijn is in 1770 gebouwd. Het naastgelegen koetshuis dateert uit dezelfde periode.

Geschiedenis

Oud-Amelisweerd is ontstaan uit dezelfde ontginningsheerlijkheid als Nieuw-Amelisweerd, die Amelis van Werden reeds voor 1227 in leen hield van het kapittel van Oud-Munster te Utrecht. In 1394 was het goed Oud-Amelisweerd in handen van twee families, waarvan de familie Utenengh in 1583 geheel Oud-Amelisweerd in bezit kreeg door aankoop van de andere helft van Johan van Renesse. Inmiddels was in 1537 Oud-Amelisweerd als ridderhofstad erkend.
In 1632 kwam het middeleeuwse versterkte huis in het bezit van de familie Van Hove.

Portret van Jacob Johan van Delen Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis, Den Haag.Portret van Jacob Johan van Delen Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis, Den Haag.

Het huis werd in 1672 door de Fransen verwoest, alleen de theekoepel of speelhuis aan de Kromme Rijn en de bijgebouwen bleven gespaard. In 1707 werd het huis door de toenmalige eigenaars de familie Van Bueren herbouwd. Zij waren sinds 1649 in het bezit van Oud-Amelisweerd. Het nieuwe huis had een rechthoekige plattegrond en bestond uit een bouwlaag met zadeldak tussen topgevels. Op de nok stonden drie schoorstenen. De lange voorgevel was zeven traveeën breed met een centrale ingangspartij.

In 1725 werd Oud-Amelisweerd gekocht door Jacob Johan baron van Delen, een Gelders edelman, gehuwd met Maria Clignett dochter van de Utrechtse postmeester. Haar nicht Anna Susanna Hasselaar erfde tenslotte Oud-Amelisweerd.

Zij huwde in 1761 Gerard Godard baron Taets van Amerongen. Deze liet in 1770 het huis uit 1707 sterk vergroten of mogelijk zelfs geheel vervangen door het huidige veel grotere huis en het bijbehorend koetshuis bouwen. Tegelijkertijd liet hij een oprijlaan vanaf de Koningslaan aanleggen en een brug over de Kromme Rijn slaan. Hiertoe werd de boerderij die schuin voor het hoofdgebouw aan de Kromme Rijn lag afgebroken. Oorspronkelijk was Oud-Amelisweerd alleen via de Vossegatsedijk te bereiken geweest. Bij het landgoed Oud-Amelisweerd behoren ook de 18de eeuwse hofstede de Zonnewijzer ten oosten van het hoofdgebouw aan de Kromme Rijn gelegen.

En een aantal eind 18de, begin 19de eeuwse daggelderswoningen, genaamd Vinkenbuurt, ten oosten van de oprijlaan vanaf de Koningslaan. De hofstede is mogelijk gebouwd ter vervanging van de in 1770 gesloopte boerderij. Het huis werd in 1808 verkocht aan koning Lodewijk Napoleon, die toen beide Amelisweerden in bezit had. Het was de bedoeling dat de koning zich zou vestigen op Oud-Amelisweerd en dat zijn manschappen op Nieuw-Amelisweerd zouden worden ondergebracht. Beide huizen ondergingen enige wijzigingen in Empire-stijl, o.a. in het interieur en in de roedenverdeling van de vensters. De koning heeft er echter weinig gebruik van gemaakt.

Hij verbleef meestal op ‘t Loo. In 1810 werd Jan Pieter Wickevoort Crommelin, de nieuwe eigenaar, die het op zijn beurt in 1811 samen met Nieuw-Amelisweerd verkocht aan Paulus Wilhelmus Bosch van Drakestein. Na diens overlijden in 1834 vond verdeling van de landgoederen onder zijn zoons plaats. Uiteindelijk werd het in 1951 verkocht aan de gemeente Utrecht, die in 1953 het bijbehorende parkbos voor het publiek openstelde. Het hoofdgebouw is in 1978 gerestaureerd.  Het koetshuis heeft na aankoop door de gemeente Utrecht verschillende wijzigingen ondergaan.

Het oorspronkelijke koetshuis is gewijzigd in een woonhuis. Daartoe zijn achter de koetshuisdeuren een raamkozijn en deur geplaatst. In de voorgevel is geheel links een tweede schuifvenster aangebracht. Het gedeelte rechts achter, oorspronkelijk een stal, is verbouwd en werd in eerste instantie gebruikt als verblijfsruimte voor de parkpolitie en plantsoenendienst. Sinds 1982 is hier het bezoekers- en informatiecentrum voor Amelisweerd gevestigd.

Parkaanleg

Evenals Nieuw-Amelisweerd schijnt het gebied rond Oud-Amelisweerd rond het midden van de 18de eeuw nog zonder bos te zijn geweest. Tussen 1761 en 1770 liet Gerard Godard baron Taets van Amerongen een bos aanleggen, waarvan de hoofdlaan, de Beelden- of Lindelaan in het verlengde van de nieuwe oprijlaan (aan de andere zijde van het huis) kwam te liggen. Een dwars op deze Beeldenlaan gelegen laan bood zicht op de Domtoren. In navolging van de nieuwe opvattingen over tuinaanleg werd na 1770 het achter gelegen bos voorzien van allerlei kleine kronkellaantjes en werd ten westen van het hoofdgebouw een bos aangelegd in een landschappelijke stijl met slingerpaadjes en een slingervijver rond een eiland met uitzicht-heuvel. Voor het huis werd een half ronde vijver gegraven, om de brug die wegens ruimtegebrek opzij van het huis was geplaatst in een architectonisch verband met het huis en de oprijlaan te brengen. De halfronde vorm van de vijver werd achter het huis herhaald door de bocht in de gracht, die het geheel omringde zodat er een regelmatig patroon ontstond. Deze gracht die er nog steeds ligt dateert waarschijnlijk uit de tijd van de herbouw van het hoofdgebouw in 1707.

Beschrijving

Het in classicistische stijl opgetrokken hoofdgebouw ligt aan de Kromme Rijn, op de as in noord-zuid richting, gevormd door de oprijlaan vanaf de Koningslaan en de Beeldenlaan. Het is een strak symmetrisch, u-vormig bakstenen gebouw, dat met de voorzijde naar de rivier is gericht. De voorgevel is zeven traveeën breed. De middelste travee is licht risalerend en voorzien van een hardstenen omlijsting en tuindeuren op de begane grond. De achtergevel heeft aan beide zijden een hoekvleugel, ieder twee traveeën breed. De ingang bevindt zich aan de achterzijde, is centraal gelegen. De ingangspartij met een dubbele deur waarboven een halfrond Empire-snijraam, is voorzien van een hardstenen omlijsting en een kleine stoep.

Het gebouw heeft zowel op de begane grond als de verdieping 8-ruits Empire schuifvensters, aan de voorzijde voorzien van Louvre luiken. De vensters op de verdieping zijn van een kleiner formaat. Het koetshuis dat rechts van het hoofdgebouw staat, is een nagenoeg symmetrisch, rechthoekig bakstenen gebouw. Achter het afgeplatte schilddak gaan twee zadeldaken schuil, waartussen een zakgoot. Middenvoor op het dak staat een dakruiter met luidklokje en uurwerk. In het midden van het gebouw bevindt zich het voormalige koetshuis met aan de voorzijde een dubbele deur waarboven een hooiluik en aan de achterzijde twee dubbele koetshuisdeuren. Achter de deuren zijn een raamkozijn en deur geplaatst. Dit gedeelte is thans als woonhuis ingericht. Links hiervan is de oorspronkelijke koetsierswoning. Rechts van het koetshuisgedeelte is het bezoekers en informatiecentrum ondergebracht.

Bron: Bunnik Geschiedenis en Architect, Saskia van Ginkel-Meester, 1989, Kerckebosch Uitgeverij.

Geschiedenis Landgoed Oud-Amelisweerd vanaf 1795 tot 2018

De Nederlandse Republiek werd in 1795 door Franse troepen veroverd, met hulp van Nederlandse patriotten. Tot 1806 bleef de Bataafse Republiek, zoals Nederland toen werd genoemd, formeel onafhankelijk van Frankrijk, maar in werkelijkheid gebeurde er weinig zonder goedkeuring van de Fransen.

In 1806 benoemde Napoleon zijn broer Lodewijk tot koning van Holland, en werd Nederland een koninkrijk. Daarmee werd de grondslag gelegd voor de latere monarchie. In 1810 zette Napoleon zijn broer af en lijfde hij Nederland bij het Franse Keizerrijk in. Drie jaar later werd Napoleon verslagen en naar Elba verbannen. Nederland werd weer onafhankelijk. Bron: Entoen.nu

Koning Lodewijk Napoleon op Landgoed Oud-Amelisweerd tijdens de inspectie van de wacht. Open Monumenten Dag, gemeente Bunnik, 09-09-2018. Foto: Sander van Scherpenzeel.Koning Lodewijk Napoleon op Landgoed Oud-Amelisweerd tijdens de inspectie van de wacht. Open Monumenten Dag, gemeente Bunnik, 09-09-2018. Foto: Sander van Scherpenzeel.


Nadat Lodewijk Napoleon twee jaar koning was van Nederland koopt hij in 1808 de landgoederen Oud-Amelisweerd en Nieuw-Amelisweerd. De koning had het plan om van Amelisweerd een koninklijke residentie te maken.

Koning Lodewijk Napoleon op Landgoed Oud-Amelisweerd met één van zijn adviseurs in de deuringang. Open Monumenten Dag, gemeente Bunnik, 09-09-2018. Foto: Sander van Scherpenzeel.Koning Lodewijk Napoleon op Landgoed Oud-Amelisweerd met één van zijn adviseurs in de deuringang. Open Monumenten Dag, gemeente Bunnik, 09-09-2018. Foto: Sander van Scherpenzeel.

Op Oud-Amelisweerd wilde hij zelf wonen; op Nieuw-Amelisweerd wilde hij zijn manschappen vestigen. De heerschappij van Lodewijk Napoleon duurde maar kort en in 1810 verdween hij richting Frankrijk.

De Utrechtse Koningsweg en de Bunnikse Koningslaan herinneren nog aan hem.

Lodewijk Napoleon verkoopt Nieuw- en Oud-Amelisweerd dan aan mr. Jan Pieter van Wickevoort Crommelin, die deze beide kastelen mogelijk koopt om ze weer met winst te verkopen, want een jaar later staan de kastelen weer te koop en worden dan gekocht door jhr. mr. Paulus Wilhelmus Bosch van Drakestein. Hij was burgemeester van Utrecht en sinds 5 jaar eigenaar van Drakestein.

Als jonkheer Paulus Wilhelmus in 1834 sterft, vererft Nieuw-Amelisweerd op zijn oudste zoon, jhr. mr. Willem Bosch van Drakestein, terwijl Oud-Amelisweerd vererft op zijn derde zoon jhr. mr. Hendrik Willem Bosch van Drakestein.

Bijna zestig jaar is hij eigenaar van het huis en als hij in 1883 zonder nakomelingen sterft gaat het huis naar zijn zus Elizabeth Cornelia Petronella Bosch van Drakestein, die echter in hetzelfde jaar nog sterft, waarna het kasteel naar zoon jhr. mr. Wilhelmus Johannes Marie Bosch van Oud-Amelisweerd gaat.

Huize Oud-Amelisweerd in april 2018. Foto: Sander van Scherpenzeel.Huize Oud-Amelisweerd in april 2018. Foto: Sander van Scherpenzeel.

Het huis blijft tot 1951 in het bezit van de familie. In dat jaar verkoopt de kleindochter van voorgaande het landgoed Oud-Amelisweerd aan de Gemeente Utrecht. Ook de pachtboerderijen Zonnewijzer en Willigenburg hoorden daarbij.

Portret van de heer en mevrouw De Wijs, bewoners van het landhuis Oud-Amelisweerd (Koningslaan 9) te Bunnik van 1946 tot 1989. Het Utrechts Archief, catalogusnummer: 825504.Portret van de heer en mevrouw De Wijs, bewoners van het landhuis Oud-Amelisweerd (Koningslaan 9) te Bunnik van 1946 tot 1989. Het Utrechts Archief, catalogusnummer: 825504.

Vanaf 1946 huurde de familie De Wijs woonruimte in het huis en die situatie bleef ook zo na de verkoop in 1951, zelfs tot 1989. In dat jaar overleed de weduwe mevr. Theodora de Wijs. Het huis kwam komt dan vier jaar in beheer van de Stichting Oud-Amelisweerd. Deze Stichting wist te  voorkomen dat bij de boedelverkoop van de meubels van de laatste bewoonster, niet het zeldzame Chinese behang per opbod verkocht werd.

Van 2014 tot 2018 was Museum Oud-Amelisweerd in het huis gevestigd.

Eigenaren van Oud-Amelisweerd tussen 1808 en 1951

Portret van Willem Eugene Bosch (van Oud-Amelisweerd) 1864-1935. Bron: RKD – Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis, Den Haag.Portret van Willem Eugene Bosch (van Oud-Amelisweerd) 1864-1935. Bron: RKD – Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis, Den Haag.

1.   Van 1808 tot 1810 Koning Lodewijk Napoleon (koop)
2.   Van 1810 tot 1811 Mr. Jan Pieter van Wickevoort Crommelin (koop)
3.   Van 1811 tot april 1834 Jhr. mr. Paulus Wilhelmus Bosch van Drakestein (koop)
4.   Van april 1834 tot 1883 Jhr. mr. Hendrik Willem Bosch van Drakestein (zoon)
5.   In 1883 Jkvr. Elizabeth Cornelia Petronella Bosch van Drakestein (zus)
6.   Van 1883 tot 1899 Jhr. mr. Wilhelmus Johannes Marie Bosch van Oud-Amelisweerd (zoon)
7.   Van 1899 tot 1935 Jhr. Willem Eugène Bosch van Oud-Amelisweerd (zoon)

8.   Van 1935 tot 1951 Jkvr. Marie Thérèse Bosch van Oud-Amelisweerd (dochter)

9.   Vanaf 1951 tot op heden de gemeente Utrecht        

Bron: KasteleninUtrecht.eu

Jkvr. Marie Thérèse Bosch van Oud-Amelisweerd. Geboren 26 april 1898 te Utrecht, Utrecht. Overleden 10 mei 1968 te Utrecht, Utrecht. Trouwde in het jaar 1922 met Jhr. Felix Hubert Marie Michiels van Kessenich. Geboren 20 oktober 1895 te Meerssen, Limburg. Overleden 30 december 1974 te Utrecht, Utrecht. Marie en Felix liggen begraven op de St. Barbara begraafplaats te aan de Prinsesselaan 2  te Utrecht Oudwijk. Bron: Genealogieonline.nl

Kinderen uit dit huwelijk:

A.   Jkvr. A.M.O Michiels van Kessenich

B.   Jhr. A.M.W.P. Michiels van Kessenich

C.   Jhr. H.M. Michiels van Kessenich

D.   Jhr. G.M.L.G. Michiels van Kessenich

Bron: A B C D Delpher.nl De Telegraaf 04-01-1975

Dr. Hendrick Willem Bosch (1768-1800) en Jhr. Hendrik Willem Bosch van Drakestein (1805-1883)

Portret van dr. Hendrick Willem Bosch (1768-1800), ca. 1790-1800. Aangekocht in 2000 door het Centraal Museum te Utrecht. Hendrick Willem Bosch (Utrecht 1768 - Utrecht 1800), studeerde medicijnen en promoveerde op een proefschrift over het gebruik en misbruik van opium. Na de omwenteling in 1795 stortten dr. Bosch en zijn broer Paulus Wilhelmus, die advocaat was, zich in de lokale politiek, waarvan zij als katholieken tot dan toe uitgesloten waren geweest. Laatstgenoemde werd lid van het overgangsbestuur, dat verkiezingen moest voorbereiden. Op 21 april 1795 werd een gemeenteraad gekozen. Hendrik Willem Bosch was een van de gekozenen. Hij behoorde tot de gematigden in de raad die vonden dat de revolutie niet mocht ontsporen. Vervolgens speelde hij ook in de provinciale politiek een rol. Door een radicale wending van de revolutie in januari 1798 kwam hij aan de kant te staan. Bron: CentraalMuseum.nlPortret van dr. Hendrick Willem Bosch (1768-1800), ca. 1790-1800. Aangekocht in 2000 door het Centraal Museum te Utrecht. Hendrick Willem Bosch (Utrecht 1768 - Utrecht 1800), studeerde medicijnen en promoveerde op een proefschrift over het gebruik en misbruik van opium. Na de omwenteling in 1795 stortten dr. Bosch en zijn broer Paulus Wilhelmus, die advocaat was, zich in de lokale politiek, waarvan zij als katholieken tot dan toe uitgesloten waren geweest. Laatstgenoemde werd lid van het overgangsbestuur, dat verkiezingen moest voorbereiden. Op 21 april 1795 werd een gemeenteraad gekozen. Hendrik Willem Bosch was een van de gekozenen. Hij behoorde tot de gematigden in de raad die vonden dat de revolutie niet mocht ontsporen. Vervolgens speelde hij ook in de provinciale politiek een rol. Door een radicale wending van de revolutie in januari 1798 kwam hij aan de kant te staan. Bron: CentraalMuseum.nl

Theodorus Gerardus Bosch (1726-1802) trouwt te Utrecht op 28 januari 1764 met Cornelia van Bijleveld (1746-1824).

Uit dit huwelijk komen 2 zonen en 2 dochters voort: A B C D

A.   Elisabetha Maria Bosch, gedoopt op 12 augustus 1765

B.   Henrick Wilhelmus Bosch, gedoopt op 24 april 1768 overleden in 1800, trouwde in 1797 met Sara Elizabeth Schmid:

Uit dit huwelijk komen 2 zonen voort: BA BB

BA.   Theodorus Gerardus Bosch, gedoopt op 27 november 1797 en overleden in 1802

BB.   Johannes Wilhelmus Henricus Bosch (Van Oud-Amelisweerd), gedoopt 22 juli 1799 en overleden op 5 juli 1851, lid van de Eerste Kamer der Staten Generaal, trouwde met Elisabeth Cornelia Petronella Bosch van Drakestein, Vrouwe van Oud-Amelisweerd (dochter van Paulus Wilhelmus Bosch van Drakestein).

Uit dit huwelijk komt 1 zoon en 1 dochter voort: BBA BBB

BBA.   Jhr. Wilhelmus Johannes Marie Bosch van Oud-Amelisweerd geboren 22 mei 1822 en overleden op 29 augustus 1899 hij werd 70 jaar oud.

BBB.   Elisabeth Henriëtte Johanna Bosch geboren in 1833 en overleden in 1884 op 51 jarig leeftijd. Zij trouwt in 1852 met haar neef Paulus Jan Bosch van Drakestein , zoon van Fredericus Ludovicus Herbertus Joannes Bosch van Drakestein. Uit dit huwelijk komen 7 kinderen voort, 2 dochters en 5 zonen.

C.   Jhr. Paulus Wilhelmus Bosch (Van Drakestein), gedoopt op 13 november 1771 en overleden in april 1834, trouwt op 10 december 1797 met Henriëtta Hofmann (1775-1839). Bij Koninklijk Besluit 's-Gravenhage op 10 december 1829 nr. 8 wordt Paulus Wilhelmus Bosch van Drakestein in de adelstand verheven tot jonkheer. Bij Koninklijk Besluit van 21 februari 1836 Nr. 103 werd besloten dat de negen kinderen van Paulus en Henrietta zich voortaan Bosch van Drakestein mochten gaan noemen.

Uit dit huwelijk komen 6 zonen en 3 dochters voort: CA CB CC CD CE CF CG CH CI

CA.   Jhr. Wilhelmus (Willem) Bosch van Drakestein, Heer van Nieuw-Amelisweerd, gedoopt op 15 augustus 1798 overleden in 1853, trouwde met Johanna Sara ten Hagen.

CB.   Jkvr. Fredericus Ludovicus Herbertus Joannes Bosch van Drakestein, Heer van Vuursche en Drakestein, gedoopt op 17 december 1799, trouwde met Martha Maria Ancher

CC.   Jkvr. Henrietta Josephina Jaquelina Bosch van Drakestein, gedoopt op 9 september 1801

CD.   Jkvr. Paulina Elisabetha Bosch van Drakestein, gedoopt op 7 september 1803, trouwde in 1821 met Hermannus van Sonsbeek

CE.   Jhr. Henricus (Hendrik) Wilhelmus Bosch van Drakestein, Heer van Oud-Amelisweerd, gedoopt op 27 juni 1805 en overleden in 1883.

CF.   Jhr. Carolus Theodorus Johannes (Charles Theodor Jean) Bosch van Drakestein, Heer van Reyerscop en Creuningen gedoopt 21 juli 1807 en overleden in 1860), trouwde met Leopoldine Antoinette Steenberghe

CG.   Jkvr. Elisabeth Cornelia Petronella Bosch van Drakestein, Vrouwe van Oud-Amelisweerd, gedoopt 30 juli 1809 en overleden in 1883, trouwde in 1826 Jan Willem Hendrik Bosch (Van Oud-Amelisweerd) (1799-1851) (neef van Paulus Wilhelmus Bosch)

CH.   Jhr. Johannes Gerardus Bosch van Drakestein, geboren 5 juli 1811 en overleden in 1883, trouwde met Caroline Wilhelmine Marianne van Hogendorp (1815-1872).

CI.   Jhr. Gerard Willem, geboren 26 november 1813 en overleden in 1862), trouwde voor de eerste keer in 1839 met Carolina Huberta Maria van Grotenhuis zij overleed in 1860), Gerard Willem trouwde voor de tweede keer in 1861 Geertruida Theresia von Bonninghausen.

D.   Cornelia Jacoba Bosch, gedoopt op 5 juli 1773

Bronnen: Huizenaanhetjanskerkhof.nl (Utrecht), Genealogieonline.nl

In het Nederland's Adelsboek 1949 door C.C. Valkenburg E.A. wordt geschreven dat de ouderlijke tak van familie Bosch (Van Oud-Amelisweerd) uitsterft. Dat is correct want de lijn eindigt bij Jkvr. Maria Therse Bosch van Oud Amelisweerd.

Sommige genealogisch websites en historische denken te weten dat Hendrick Willem Bosch (1768-1800) de broer van Paulus Wilhelmus Bosch de oudere tak is van Oud-Amelisweerd en dat die daarom uitgestorven is in de Oud-Amelisweerd tak. Dit is niet juist. De zoon van Paulus die in 1805 werd geboren heet ook Hendrik Willem Bosch genoemd naar zijn 5 jaar eerder overleden oom.

Deze Hendrik Willem wordt in 1829 tezamen met zijn broers en zussen in de adelstand verheven als jonkheer en jonkvrouw. In 1836 mochten ze 2 jaar na het overlijden van hun vader Paulus zich officieel Bosch van Drakestein noemen. Willem Hendrik wordt na het overlijden van zijn vader in april 1834 Heer van Oud-Amelisweerd hij sterft uiteindelijk kinderloos in 1883.

Na zijn overlijden komt landgoed Oud-Amelisweerd in handen van zijn zus Jkvr. Elisabeth Cornelia Petronella Bosch van Drakestein in 1883 zij overlijd ook in 1883. Elisabeth trouwt in 1826 met haar neef Jan Willem Hendrik Bosch (De zoon van Hendrick Willem Bosch (1768-1800). Hij noemt zich ook Bosch van Oud-Amelisweerd. Uit dit huwelijk kwam zoals je hier boven las een zoon en dochter.

Zoon Wilhelmus Johannes Marie Bosch van Oud-Amelisweerd laat zich bij Koninklijk Besluit te 's-Gravenhage 19 janauari 1893 Nr. 23 verheffen in de adelstand tot jonkheer. Dit zal hij gedaan hebben om de tak Bosch van Oud-Amelisweerd officieel te laten verklaren en door te laten gaan in de familielijn. Alleen eindigt deze wel in 1968 met het overlijden van Jkvr. Marie Therse Bosch van Oud-Amelisweerd. Zii is de kleindochter Wilhelmus Johannes Marie Bosch.

Museum Oud-Amelisweerd, tentoonstelling Napoleon in 2016

Tijdens de tentoonstelling over Napoleon in Nederland op landgoed Oud-Amelisweerd (Museum Oud-Amelisweerd, MOA) was er naast de onder getoonde plattegrond het volgende bordje geplaatst waar het volgende op stond te lezen:

"

Schetsontwerp voor nieuw te bouwen paleis voor
Lodewijk Napoleon, arch alexandre Dufour.
Landhuis Oud-Amelisweerd zichtbaar rechtsonder
op kaart, links daarvan schets nieuwe paleis met in rode arcering/bomen die de aan te leggen zichtas
en laan naar de Dom te Utrecht markeren.

In 1807 besloot Lodewijk Napoleon zijn residentie van Den Haag naar
Utrecht te doen overbrengen. Daarbij behoorde o.a. een grootse buitenplaats en
het oog viel op ,,Ouden Nieuw-Amelisweerd", welke goedren van de
toemalige eigenaren baron Taets van Amerongen en baron Utenhove op
19 en 26 November 1808 voor goed geld (Fl 260.000,-) werden aangekocht.
Terstond gaf Lodewijk Napoleon zijn Hoftuinartictect Alexandre Dufour
(1750-1835) opdracht de aanleg te verfraaien en te moderniseren. Niet minder
dan een achttiental ontwerpen voor een nieuw park zijn er van zijn hand
bewaard gebleven met de bijbehorende begroting van kosten te bedrage van rond
Fl150.000,- met inbegrip van een geheel nieuw paleis. (Glaciéres, jardin du roi,
potager, jardin fleuriste, verger, place, dármes, emplacement de la caserne et
promenades publiques). Voorts zouden er bruggen komen over de Kromme
Rijn, ect. ect. Het noordelijk gedeelte van het park zou opengesteld worden voor
openbaar wandelterrein. Van al deze grandioze plannen is niets gekomen.
Slechts tien dagem verbleef Lodewijk Napoleon op Oud-Amelisweerd namelijk
van 20 tot 30 September 1808, terwijl zijn officieren op Nieuw-Amelisweerd
verbleven. In juni 1810, vlak voor de troonsafstand werden de goederen met
verlies verkocht aan Pieter van Wickevoort Crommelin.
Bron: Oud-Utrecht, 1953 en MOA